Παραμύθι: Νίκος

Λένε πως κάπου μακριά ζει μια φάλαινα που κάθε βράδυ ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και παίρνει τα όνειρα των παιδιών για να τα πάει ως τ’ αστέρια. Αυτή είναι η ιστορία για το πώς μια νύχτα ο Νίκος γνώρισε έναν πολύ ξεχωριστό επισκέπτη.

Μια νύχτα, ακριβώς στη μέση της αυλής, προσγειώθηκε απαλά μια μεγάλη φάλαινα του φεγγαριού, ολόκληρη σκορπισμένη με μικροσκοπικά αστεράκια. Αναστέναξε βαριά και κουλουριάστηκε στο γρασίδι. «Πετάω σε όλο τον κόσμο τόσες ώρες, — ψιθύρισε, — και είμαι πολύ κουρασμένη».

Ο Νίκος δεν τα έχασε. Της έφερε ένα φλιτζάνι ζεστό γάλα και το αγαπημένο του κουβερτάκι, τη σκέπασε και κάθισε δίπλα της, χαϊδεύοντας τη ζεστή της πλευρά. Η φάλαινα αναστέναξε ευγνώμων, και τα αστεράκια της έλαμψαν λίγο πιο φωτεινά.

Όσο η φάλαινα ξεκουραζόταν, ο Νίκος άκουγε ιστορίες για τις άλλες αυλές που είχε δει εκείνη τη νύχτα — εκεί όπου τα παιδιά κοιμούνταν ήδη και ψιθύριζαν τα όνειρά τους μέσα στο σκοτάδι. Κάθε όνειρο η φάλαινα το μάζευε με προσοχή μέσα στ’ αστεράκια της, για να το πάει στον ουρανό.

Ξαφνικά το ρολόι στον τοίχο χτύπησε μεσάνυχτα. Η φάλαινα τινάχτηκε: — Πρέπει να φύγω! Εκεί, πέρα από τον ωκεανό, ένα ακόμα παιδάκι περιμένει το όνειρό του να φτάσει ως τ’ αστέρια πριν ξημερώσει. Ο Νίκος λυπήθηκε — ήθελε τόσο πολύ η φάλαινα να μείνει λίγο ακόμα.

Ο Νίκος αγκάλιασε σφιχτά τη φάλαινα για τελευταία φορά και είπε: — Τότε πέτα γρήγορα. Ας έχει κι εκείνο το δικό του αστέρι. Της έδωσε το λούτρινο κουνελάκι του για συντροφιά στο ταξίδι — για να μην είναι μόνη στο δρόμο.

Η φάλαινα έγνεψε με ευγνωμοσύνη, σπρώχτηκε με την ουρά της από το έδαφος και εκτοξεύτηκε στον νυχτερινό ουρανό, λάμποντας πιο δυνατά από κάθε παράθυρο της γειτονιάς. Γύρισε μια τελευταία φορά: — Το όνειρό σου θα πετάξει πρώτο, Νίκος. Ευχαριστώ που μ’ άφησες να φύγω με αγάπη.

Στο σπίτι ο Νίκος ξάπλωσε στο κρεβάτι του και ψιθύρισε στο σκοτάδι την πιο αγαπημένη του ευχή. Από το παράθυρο είδε ένα καινούργιο, λαμπερό αστέρι ν’ ανάβει στον ουρανό. Κάτω από το σχέδιο της φάλαινας στον τοίχο ήταν γραμμένο: «Το να αφήνεις κάποιον να φύγει με αγάπη είναι κι αυτό ένα αληθινό δώρο».